Αποστόλου: “Η κλιματική αλλαγή δεν ήρθε από μόνη της… είναι το ανθρώπινο χέρι που τη δημιούργησε”

Συνέντευξη του Δασολόγου και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη Αποστόλου στον ρ/σ Στο Κόκκινο σχετικά με την πυρκαγιά στον Αμαζόνιο, την επόμενη ημέρα στην Εύβοια και την πράσινη αντζέντα στην πολιτική σκηνή της χώρας. 

Ολόκληρη η συνέντευξη:

« Εκείνο που πραγματικά δημιουργεί ένα  μεγάλο προβληματισμό είναι αυτό που ξεκινήσατε ,όσον αφορά στις πυρκαγιές στον Αμαζόνιο.

Θέλω να πάμε λίγο πίσω το 1992 ,τότε  που έγινε ουσιαστικά η πρώτη διάσκεψη  για το περιβάλλον, ήταν στο Ρίο και δεν έγινε τυχαία στη Βραζιλία ,έγινε διότι εκεί έχουμε τον Αμαζόνιο, τον πνεύμονα του πλανήτη μας. Εκείνο που βγήκε ως ομόφωνη απόφαση (περίπου 150 κράτη) είναι ότι δεσμεύτηκαν όλοι να μειώσουν τις εκπομπές του αερίου θερμοκηπίου μέσα σε ένα χρονικό διάστημα από το1992-2000. Εκείνοι που δεσμεύτηκαν  ,ταυτόχρονα μετά από λίγα χρόνια έφεραν στη διαδικασία της μείωσης την εξαγορά των ρύπων ,φτάσαμε στο σημείο στο διεθνές χρηματιστήριο να έχει μεγάλη διακίνηση. Αυτοί που ουσιαστικά κανονίζουν τις τύχες του κόσμου και οι οικονομικά ισχυροί είχαν τη δυνατότητα με ένα κράτος που δεν είχε πρόβλημα στις εκπομπές το ίδιο , αλλά δεσμεύτηκε εκεί, να του πάρουν  τις δυνατότητες που είχε για αύξηση, δηλαδή ουσιαστικά το αποτέλεσμα να είναι μηδέν. Η δέσμευση ήταν μια διαδικασία η οποία δεν υπηρετήθηκε.

Από τη δική μας  πλευρά εμείς συμμετείχαμε τότε με έναν δικαστή του Συμβουλίου Επικρατείας, ο οποίος αργότερα έγινε πάρα πολύ γνωστός για την φιλοπεριβαλλοντική του δραστηριότητα, τον κ. Δεγλερή ο οποίος έμεινε τόσο έκπληκτος από τη διάσκεψη ,που επιστρέφοντας είπε την εξής φράση: Απαξ Δάσος Πάντα Δάσος. Τώρα αν στο 90 ,στην Ελλάδα ,ό,τι υπήρχε δάσος παρέμεινε δάσος είναι μια άλλη ιστορία, βλέπουμε όμως πως διαχειρίστηκαν τη συγκεκριμένη διάσκεψη,  η οποία ήταν πάρα πολύ σημαντική.

Όμως δυστυχώς οι κληρονόμοι οι σημερινοί αυτών που τότε πρωτοστάτησαν, δηλαδή οι χώρες της λατινικής Αμερικής, αλλού κοιτάνε σήμερα και δημιουργείται ένα τεράστιο πρόβλημα, μεγαλύτερο από το φαινόμενο Ελ Νινιο, που είχε πάρα πολλές πυρκαγιές το 2016. Έκανε πιο ισχυρές τις φωτιές και τότε υπήρξε μια πάρα πολύ μεγάλη αντίδραση που δεν υπάρχει σήμερα που είναι πολύ περισσότερες οι πυρκαγιές απ΄οτι ήταν το 2016 και αναφέρομαι ιδιαίτερα στην περιοχή του Αμαζονίου. 

Τοπικά μάλιστα έχουν αρχίσει και συμβιβάζονται και το αισχρό είναι ότι χρησιμοποιούν   αγρότες, κτηνοτρόφους, ενώ ουσιαστικά πρέπει οι δραστηριότητές τους να συμβάλλουν στο περιβάλλον και υπάρχει η δυνατότητα. Η γεωργία έχει κάνει πολλά άλματα ιδιαίτερα με τις καλλιέργειες μέσα από την αειφορική διαχείρηση,  οι οποίες έχουν θετικότατο αποτέλεσμα , αντίθετα με παρεμβάσεις σαν κι αυτές που γίνονται τώρα στη Βραζιλία.

Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει κάποια αντίδραση από την πλευρά των αγροτών, γιατί όσο πηγαίνεις στις τοπικές κοινωνίες, μακριά από τα κέντρα που παίρνονται οι αποφάσεις, τους χρησιμοοποιούν τους αγρότες γιατί πραγματικά σε όλο τον κόσμο είναι ο αγρότης ο κτηνοτρόφος από πλευράς επιπέδου ζωής , να είναι λίγο πιο πίσω από το μέσο αστικό επίπεδο. Είναι τεράστια η προσφορά που κάνουν οι ΜΚΟ και μπήκαν στο στόχαστρο κι αυτές. Ας ελπίσουμε ότι η διάσκεψη που ξεκινάει αύριονα μην είναι μόνο επικοινωνιακή.

Σχετικά με τη ζημιά που μετράμε στην Εύβοια:

Πρωτίστως είναι οικολογική η ζημιά, κάηκε ένα πευκοδάσος γύρω στα 24.000 στρέμματα, μάλιστα ένα κομμάτι του είχε χαρακτηριστεί καταφύγιο άγριας ζωής. Όμως επειδή υπάρχει η χαλέπιος πεύκη η οποία ,μπορεί να είναι πυρρόφιλη όμως είναι αυτή που εξασφαλίζει την αναγέννηση.  Από μόνη της η φύση αν την αφήσουμε ανενόχλητη, δηλαδή αν την επομένη της κήρυξης με πράξη αναδασωτέων όλων των εκτάσεων δασικού χαρακτήρα που βρίσκονται εντός της περιμέτρου της φωτιάς, που σημαίνει δεν παρέμβει κανένας, δηλαδή κτηνοτρόφοι δε θα πάνε να βοσκήσουνε εκεί,  πρέπει να τους δοθούν ζωωτροφές, να βρούμε μια αλλη λύση σε άλλες περιοχές, να γίνουν οπωσδήποτε παρεμβάσεις που έχουν σχέση με τη στήριξη εδαφών από διαβρώσεις, όλα αυτά υπάρχει τρόπος να γίνουν, για να εξασφαλιστεί η αναγέννηση.

Εκεί υπάρχει  καταφύγιο άγριας ζωής, έχουμε άλλο χαρακτηρισμό, natura είναι προστασία όλης της βιοποικιλότητας, εκεί ήταν καταφύγιο των ζώων όπου κι αυτό αποτελεί ένα τεράστιο ζήτημα. 

Από εκεί και πέρα υπάρχουν ζημιές που έχουν γίνει στον αγροτικό χώρο, εκεί πρέπει να γίνουν γρήγορα οι εκτιμήσεις, να δοθούν οι αποζημιώσεις σε ότι είναι ασφαλισμένο, ‘ο,τι δεν είναι ασφαλισμένο να ενισχυθεί μέσα από κρατικές ενισχύσεις, υπάρχουν διαδικασίες αλλά θα πρέπει να επιταχυνθούν.

Και υπάρχει και το θέμα των ρητινοκαλλιεργητών, όπου εκεί κάηκε η ρητίνη που είχαν, έχασαν και ένα μέρος που το καλλιεργούσαν . Γι αυτούς λοιπόν η ρητίνη που χάθηκε, γιατί οι ρητινοκαλλιεργητές εκτός της τιμής της αγοράς παίρνουν και μια κρατική ενίσχυση η οποία για να την πάρουν πρέπει να συνδεθεί με το αντίστοιχο ρετσίνι κι αφού κάηκε πρέπει να ληφθεί υπόψιν.

Γενικά όμως θα σας έλεγα πως η ζωή στους ορεινούς οικισμούς επηρεάζεται πάρα πολύ κι εκεί που υπήρχε μια τάση να έρχεται κόσμος, ιδιαίτερα που θέλει να ασχοληθεί με την κτηνοτροφία και θέλει να ζήσει στην ύπαιθρο, όλα αυτά εμποδίζουν και σταματούν αυτή την προσπάθεια. Όλοι όμως θα επιμείνουμε πρέπει γρήγορα να αποκατασταθεί η κατάσταση πρώτα η μάνα φύση κι εμείς ακολουθούμε. Μορφή μετά από 15-20 χρόνια θα έχει. Το θέμα είναι να επανέλθουμε αλλά να μη ξανα συμβεί πυρκαγιά γιατί εάν ξανα καεί ένα δάσος πριν να ενηλικιωθεί, χωρίς προηγούμενα να εχει βγάλει σπόρους, είναι αδύνατη η φυσική αναγέννηση. Μπαίνουμε έτσι στη διαδικασία της ερημοποίησης και είναι ο,τι χειρότερο.

Η Ελλάδα έχει χάσει πολύ πράσινο αλλά αφορά πράσινο κυρίως σε περιαστικές και παραθαλάσσιες περιοχές. Η εγκατάλλειψη της υπαίθρου των ορεινών περιοχών έχει οδηγήσει στη δάσωση πάρα πολλών αγρών που εγκαταλείφθηκαν, άρα θα έλεγα όποια απώλεια είχαμε έχει κάπως καλυφθεί. Όμως οι φωτιές αυτές ενδέχεται να μας δημιουργήσουν καταστάσεις σαν κι αυτές που είχαμε προηγούμενα, αν δηλαδή η φύση δεν αναγεννήσει να έχουμε προβλήματα. Γι αυτό τονίζω πάντα αυτή την ώρα είναι αδιανόητο να μιλάμε για πυρκαγιές εξ αμελείας, γιατί του ξέφυγε του αγρότη,  επειδή η Πολιτεία δεν πήρε μέτρα, όλοι όσοι προκάλεσαν τισ φωτιές είναι εμπρηστές και εγκληματίες, δεν πάει άλλο. 

Δεν μπορεί κανείς να δικαιολογηθεί, ότι δεν ξέρει, ότι δεν βλέπει, για την βλακεία του,για  την αμέλειά του. Όπως θέλετε πείτε το. Διότι όλα αυτά είναι οι προϋποθέσεις που οδηγούν στην κλιματική αλλαγή … δεν ήρθε από μόνη της, είναι το ανθρώπινο χέρι, η συμπεριφορά των ασκούντων διοίκηση και εξουσία, από εκεί ξεκίνησε. Η κλιματική αλλαγή δεν “υπάρχει” απλώς, έγινε επειδή υπήρχαν αυτές οι συμπεριφορές,  από εκεί ξεκίνησε, αν δεν υπήρχαν δε θα γίνονταν.

Η Πράσινη Ατζέντα, το Περιβάλλον, πρέπει να μπει στην πολιτική κουβέντα πολύ ψηλά. Δεν είναι δυνατόν να ακούγονται απόψεις σαν κι αυτές που άκουσα στη φωτιά στην Ελαφόνησο, πως έλα μωρέ κάηκαν 5 θάμνοι, βράχος είναι. Δεν είναι οι θάμνοι, είναι ο βιότοπος της χελώνας της σαύρας του φιδιού, δεν έχουν δικαίωμα αυτά τα ζώα σ αυτόν τον πλανήτη;

Δυστυχώς έχουμε μια Κυβέρνηση που χρησιμοποιεί το περιβάλλον και ασχολείται μόνο επικοινωνιακά. Στην Εύβοια στην πυρκαγιά μαζεύτηκαν οι πάντες. Ε και; Η φωτιά ξεκίνησε την Τρίτη και ως την Κυριακή τα αεροπλάνα πέταγαν διαρκώς. Δε λέω ότι δεν προσπάθησαν αλλά το να αναδεικνύουν μια προσπάθεια κυρίως επικοινωνιακά …να δούμε και την επόμενη ημέρα..

Αρέσει σε %d bloggers: