/, Στρατιδάκης/Η διαχρονική καλλιέργεια της ροδιάς

Η διαχρονική καλλιέργεια της ροδιάς

Γράφει ο Ρούσσος Στρατιδάκης

r.stratidakis@agrigate.gr

 

Πρόκειται για ένα φυλλοβόλο δένδρο, το οποίο έχει την καταγωγή του από την Περσία. Σήμερα η  καλλιέργεια του φυτού αυτού εξαπλώνεται έως τις Ινδίες, την Ευρώπη, την Αφρική, ακόμα και τις ΗΠΑ. Η καλλιέργεια της αναφέρεται από αρχαιοτάτων χρόνων, ενώ η εισαγωγή της στην χώρα μας φαίνεται πως έγινε από την Κύπρο. Σημαντικότερες χώρες καλλιέργειας ροδιάς φαίνεται να είναι κατά σειρά οι:  Ινδία, Ιράν, Κίνα, ΗΠΑ, Τουρκία,  Ισπανία, Ιταλία και άλλες σε πολύ μικρό ποσοστό.

Η ροδιά ευδοκιμεί κυρίως θερμές περιοχές, με εύκρατο κλίμα και αντέχει χειμώνα έως και στους   – 10 c0 . Η αντοχή όμως αυτή διαφοροποιείται ανάλογα με την ποικιλία και την εποχή που συμβαίνουν οι παγετοί.  Μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε  εύρος υψομέτρου γύρω στα 800-1000 m και χρειάζεται γόνιμα και αμμοαργιλώδη  εδάφη για μια ικανοποιητική και καλή παραγωγή. Το PH του εδάφους για μια καλλιέργεια ροδιάς  κυμαίνεται στο 5,5-7,0 ή 6,5-7,5. Το έδαφος για την καλλιέργεια της ροδιάς είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς σε εδάφη μη κατάλληλα( ξηρά-άγονα), οι καρποί είναι ευαίσθητοι στο σχίσιμο και δεν αναπτύσσονται πλήρως ( οι καρποί είναι μικροί), ενώ σε εδάφη βαριά αργιλώδη οι καρποί δεν χρωματίζονται καλά. Η ροδιά είναι ένα φυτό με μεγάλη αντοχή ως προς την αλατότητα του νερού και συνεπώς το νερό δεν αποτελεί περιοριστικό παράγοντα για όποιον έχει την επιθυμία να ασχοληθεί με την καλλιέργεια της, εν αντιθέσει  με το έδαφος, που αποτελεί παράγοντα μείζονος σημασίας. Το νερό όμως, όπως και για όλες τις καλλιέργειες είναι απαραίτητο, με τις ανάγκες της ροδιάς να είναι ίδιες με αυτές των εσπεριδοειδών. Καλό είναι να γίνεται ανά διάστημα 7-10 μερών.

Η ροδιά πολλαπλασιάζεται κυρίως με τον αγενή τρόπο πολλαπλασιασμού,  με άφυλλα ξυλοποιημένα μοσχεύματα. Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να πολλαπλασιαστεί όπως: σπόρος, εμβολιασμός ( κυρίως δύο είδη), παραφυάδες και μικροπολλαπλασιασμός.

Ως προς την παραγωγική ζωή της, αυτή υπολογίζεται γύρω στα 30 χρόνια. Η είσοδος στην καρποφορία γίνεται στον 2ο-3ο χρόνο ανάλογα με την ποικιλία, με την απόδοση να ανέρχεται στους 1,8-2,5 τόνους το στρέμμα. Η συγκομιδή γίνεται με τα χέρια, μόλις ωριμάσουν καρποί τέλη Σεπτεμβρίου έως και τον Νοέμβριο.

Το κλάδεμα της ροδιάς γίνεται κυρίως την περίοδο που ληθαργούν οι οφθαλμοί (πτώση φύλλων) μέχρι και το τέλος χειμώνα.  Όσον αφορά την λίπανση το δένδρο είναι απαιτητικό σε άζωτο(Ν) με τις  ανάγκες του να αυξάνονται με την πάροδο των χρόνων, ενώ απαραίτητη είναι και χορήγηση καλίου και φωσφόρου σε δοσολογία  των 150-200 gr ανά δένδρο και ανά 2-3 χρόνια.

Οι ποικιλίες της ροδιάς είναι πολλές και διακρίνονται ανάλογα με την οξύτητά τους σε:

  • Γλυκές ποικιλίες
  • Ποικιλίες μέσης γλυκύτητας
  • Ξινές ποικιλίες

Οι σημαντικότερες ελληνικές ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι οι  εξής:

  • Πολίτικη ή Κωνσταντινουπόλεως
  • Καράβελος
  • Κόκκινα γλυκά
  • Ερμιόνη
  • Γλυκιά Πατρών
  • Τανάγρας
  • Χίου

Οι ασθένειες που προσβάλλουν το δένδρο και οφείλονται είτε σε μύκητες είτε σε έντομα είναι αρκετές και για αυτό πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή από τους καλλιεργητές σε παράγοντες που αφορούν την ευρωστία και την υγεία του δένδρου όπως τα κλαδέματα, για περιορισμό της υγρασίας και την εξισορρόπηση της βλάστησης και καρποφορίας, όχι υπερβολικά ποτίσματα κα πότισμα με ελεγχόμενη άρδευση( στάγδην άρδευση), έγκαιρη συγκομιδή καρπών και ικανοποίηση των αναγκών των δένδρων σε θρεπτικά στοιχεία και πολλά άλλα μέτρα που στόχο έχουν την πρόληψη.

Οι χρήσεις του ροδιού είναι πολλές. οι  καρποί χρησιμοποιούνται είτε ως  αποξηραμένοι είτε ως νωποί στην διατροφή του ανθρώπου, για την παραγωγή μαρμελάδας, σιροπιού, ενώ ερευνάτε τώρα και η παραγωγή κρασιού από τον χυμό του ροδιού. Επιπλέον χρήση των καρπών γίνεται και για παραγωγή συμπληρωμάτων διατροφής, καλλυντικών, αφεψήματα τσαγιού και άλλα.

Το ρόδι από αρχαιοτάτων χρόνων είχε μεγάλη σημασία και χρησιμοποιούταν σε βασιλικά ενδύματα, ενώ ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο τύχης, ελπίδας και σφράγισμα αγάπης ακόμα και για νιόπαντρα  ζευγάρια. Παρόλα αυτά αποτελεί και αυτό ένα δένδρο, με την αξία του καρπού του κάπως υποτιμημένη και την καλλιέργεια του περιορισμένη έως και ανύπαρκτη στη χώρα μας για τα παγκόσμια δεδομένα. Η καλλιέργεια του περιορίζεται από λίγους παραγωγούς, ενώ πολλοί το καλλιεργούν μεμονωμένα για οικιακή χρήση.

Είναι λοιπόν η καλλιέργεια ροδιού σημαντική  για την χώρα μας;  Σίγουρα είναι!  Υπάρχουν κίνδυνοι; Σίγουρα υπάρχουν! Είτε από την άποψη εδαφοκλιματικών παραγόντων, είτε από την άποψη του ρίσκου της καλλιέργειας. Όμως δεν είναι τυχαίο που το καλλιεργούσαν  ακόμα και οι αρχαίοι Έλληνες και αποτελούσε μέρος της διατροφής τους. Κάτι ήξεραν και αυτοί! Ας ελπίσουμε, λοιπόν, να αυξηθεί η καλλιέργεια και παραγωγή του στα επόμενα χρόνια. Σε έναν τόσο ευλογημένο τόπο, είναι κρίμα να λείπει αυτή η καλλιέργεια!

By | 2018-11-10T12:30:31+00:00 10 Νοεμβρίου 2018|Categories: Αρθρογραφία, Στρατιδάκης|Tags: |Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η διαχρονική καλλιέργεια της ροδιάς